Voor het moestuinjaar 2025 besloot ik het groots aan te pakken. Heel groots. Ik zaaide alle tomaten die ik interessant vond en kreeg van een paar gulle moestuinburen ook nog eens extra zaailingen cadeau. Het resultaat? Ongeveer 18 verschillende tomatensoorten, en van sommige zelfs meerdere planten. Kortom: een heuse tomaten-bonanza. Mijn tuin leek halverwege het seizoen meer op een tomatenmuseum dan op een moestuin. Het was geweldig!
In dit artikel neem ik jullie mee langs mijn tomatenavonturen en bespreek ‘mijn’ 18 tomatensoorten van 2025, inclusief mijn favorieten, twijfelgevallen en soorten die ik met liefde weer heb uitgezwaaid.
Duttingold: Een prachtig geel cocktailtomaatje van zo’n 4 à 4,5 cm. De opbrengst was gigantisch en de plant rook ook nog eens heerlijk. De smaak start diep en vlakt daarna wat af: niet te zuur en perfect in salades. Leuk om eens te proberen.
Tumbling Tiger: Een extreem productieve plant met rood-bruin-groen, gestreepte cherrytomaten in een licht ei-vorm. De smaak is sterk, fris en vol.
Rose Quartz: Oh. Wow. Wat een schatjes. Ieniemienie cherrytomaatjes (max 2 cm), in enorme trossen, wat het oogsten… uitdagend maakt. Fris, fruitig en sappig, met een prachtige roze-rode kleur die bijna lijkt te glimmen. Fantastisch om eens te hebben. Als je hier zaadjes van wil hebben, let me know. Ze zijn echt ontzettend schattig.
Gardeners Delight: Een klassieker onder de cherrytomaten (± 2,5 cm) met een overvloedige oogst. Vol van smaak, maar net iets te zurig voor mij. De plant groeit enorm en levert bergen tomaten. Erg lekker, al werd hij nét verslagen door een andere soort (spoiler alert).
Bartelly: En hier is ‘ie: mijn favoriete cherrytomaat. Vergelijkbaar met Gardeners Delight, maar ronder, iets minder diep rood en vooral: perfect in balans tussen zoet en zuur. Makkelijk te oogsten, makkelijke plant, enorme opbrengst. Deze komt zeker terug in de tuin.
Bolstar Baloe: Als je Bartelly, Gardeners Delight en Bolstar Baloe naast elkaar legt, weet je na afloop echt niet meer wie wie is. Bolstar Baloe is iets groter en langwerpiger dan Bartelly, knalrood en vooral: veel voller van smaak dan Gardeners Delight. Deze cherry pruimtomaat is absoluut een blijvertje voor dit jaar.
Green Zebra: Vorig jaar had deze een grote oogst, dit jaar iets minder. Fris, sappig, licht zurig en altijd groen met een oranje gloed als hij rijp is. Twee jaar in de tuin gehad en dat is voor mij genoeg geweest.
Purple Calabash: Wat een plaatje. Paarse schouders die overlopen in groen-roodbruin met een vleugje paars, én een prachtige geribbelde vorm. Fris, licht kruidig en een goede opbrengst. Ik twijfel nog of deze terugkomt. Ik heb voor een geïnteresseerde nog zaadjes over.
Chocolate Stripes: Bruinig met groene en zwarte strepen en een intense, sappige smaak. Los heerlijk, maar voor salades greep ik toch steeds naar andere soorten. Daarom geen herhaling.
San Marzano: Dé saustomaat. Langwerpig, frisrood met een puntje, dunne schil en super vlezig. Zoet met een klein zuurtje en heel makkelijk te ontvellen. Perfect voor warme gerechten. Als ik ruimte over heb, dan komt deze zeker weten terug.
Costoluto Fiorentino: Een beeldschone, sterk geribbelde vleestomaat die ook prachtig aan de plant hing. Alsof er kadootjes aan de takken hangen. De smaak viel me helaas wat tegen: fris, maar minder vol dan gehoopt. Zeer makkelijk te verwarren met de Costoluto Genovese.
Costoluto Genovese: Groter dan de Fiorentino, net zo geribbeld. De smaak was intens en rijk, maar voor mij iets te zuur.
SGT Peppers: Een prachtige, hartvormige vleestomaat met donkerpaarse schouders en een donkerroze tot rode kleur. Zeer vlezig en vol van smaak. Leuk om eens te hebben gekweekt, maar twijfelgeval voor dit jaar.
Witte vleestomaat: Een echte beauty: donkerpaarse schouders en een bijna witte onderkant. De opbrengst was laag (zo’n zes tomaten per plant) en de groei traag. De smaak is bijzonder: eerst denk je “meh”, maar dan komt ineens een kruidige nasmaak. Erg bijzonder.
Carol Chycko’s Big Paste: Een oranje-bruinige vlezige vleestomaat met een volle smaak. Het zijn geen beauties om te zien, maar de smaak is erg goed. De opbrengst is beperkt. Wel zijn het hele grote tomaten.
Marsha’s Starfighter: Een extreem productieve vleestomaat met een volle, kruidige smaak. Elke tomaat had weer een andere vorm: hartvormig, langwerpig – alles kwam voorbij. De kleur was bizar mooi: bruinrood met soms een blauwig randje en groenige strepen. Héél bijzonder. Ik denk wel dat deze terugkeert in de tuin.
Ananas: Gigantische vleestomaten in geel en oranje. Fruitig van smaak – eentje smaakte zelfs naar sinaasappel! De opbrengst per plant is niet hoog, maar de tomaten zijn enorm. Ik oogstte twee keer te laat… en dat eindigde helaas in schimmel. Leermomentje.
Beefsteak: Mijn ultieme favoriete vleestomaat. Groot, vlezig en waanzinnig lekker op brood met alleen peper en zout. De opbrengst per plant is bescheiden, maar dat los je simpel op: gewoon meer planten. Absolute aanrader!
Wat heb ik geleerd?
Het was fantastisch om zoveel verschillende tomaten te kweken en te proeven, maar halverwege het seizoen werd het… nogal overweldigend. Ik was duidelijk iets te enthousiast geweest.
Mijn conclusie voor volgend jaar: minder planten. Voor cherrytomaten worden het sowieso Bartelly en Bolstar Baloe. Voor vleestomaten staat Beefsteak met stip op één. Over de andere soorten ga ik nog even rustig nadenken. Maar het worden er sowieso minder… En het mooiste van minder tomaten? Meer ruimte voor een nieuw experiment. Ik kan niet wachten!
